Raport o wartości i stanie przyrody Lasu Bielańskiego

8. Wykonanie planu ochrony

Plan ten (Miścicki 1992) został zatwierdzony dopiero po 6 latach od jego opracowania, co odbiło się niekorzystnie na jego realizacji (opóźnienia, zbyt pospieszne ich odrabianie). W okresie 1993-1996 w niedostatecznym stopniu realizowano postulat pozostawiania w Lesie martwych drzew. Niewiele wykonano ogrodzeń chroniących przed niekontrolowaną penetracja Lasu przez publiczność, m.in. przez rowerzystów. Nie wykonywano też „naturalnych” ogrodzeń z gałęzi (szczególnie wycinanych robinii) i resztek drzew. Nie podjęto działań dla renaturalizacji Rudawki – przeciwnie prowadzone były prace niszczące przyrodę tego potoku. Urządzono scieżkę przyrodniczą i ustawiono tablice informacyjne, jednak często zbyt późno (np. nie wyjaśniono celu wykonanych cięć). Dopuszczono do powstania w rezerwacie dzikich obiektów (dotychczas nie usuniętych) – trwałej budowli, huśtawek.

Wykonywano cięcia prowadzące do przekształcenia drzewostanów robiniowych w jaworowe lub klonowe (odnowione naturalnie), jednak sposób realizacji tych prac budził zastrzeżenia: – Np. w 1999 r. prowadzono je do końca maja (t.zn. w pełni sezonu lęgowego ptaków); w niektórych miejscach intensywność cięć była zbyt duża; niekiedy prowadzono je mało starannie powodując zniszczenia pojedynczych jaworów, klonów zwyczajnych lub wiązów – które miały tworzyć przyszły drzewostan; niekiedy niepotrzebnie wycinano wierzby i topole; prace przy ścince prowadzono z niedostatecznym poszanowaniem specyfiki rezerwatu – stosowanie ciężkiego sprzętu na rozmiękłym gruncie spowodowało zniszczenia runa i głębokie koleiny; pozostawiano na dłuższy czas drewno przy ścieżkach na wzór lasu gospodarczego; usuwanie naturalnie wydzielonych drzew w drzewostanach, w których prowadzono planowe cięcia.

Copyright © Uroczysko Las Bielański w Warszawie, Warszawa 2008-2009
Wszelkie prawa zastrzeżone - All Rights Reserved
Data uruchomienia strony: 22 marca 2008 roku.